Teoria systemów, zwana także nauką o systemach, jest zjawiskiem holistycznego podejścia do multidyscyplinarnego badania systemów. Systemy, które mogą być naturalne lub nieożywione, znajdują się w wielu aspektach ludzkiego życia. Osoby, które trzymają się myślenia systemowego lub perspektywy systemowej, przyjmują że dla zrozumienia całego zjawiska konieczna jest globalna perspektywa.

Teoria systemów została zastosowana w dziedzinie psychologii, gdzie nazywana jest psychologią systemów. Ludzie, którzy postrzegają psychologię przez pryzmat teorii systemów, postrzegają jednostki jako szukające homeostazy w swoich systemach lub grupach. Aby stworzyć system, który działa dla wszystkich członków, należy wziąć pod uwagę oczekiwania, potrzeby, pragnienia i zachowania każdej osoby w nim zawartej. Gdy pojawiają się problemy, przypisuje się je raczej awariom systemowym niż brakowi jednej osoby.

Pod koniec lat 60. dr Murray Bowen zastosował myślenie systemowe do jednostki rodzinnej i opracował teorię systemów rodzinnych. Teoria ta postrzega rodzinę jako jednostkę emocjonalną i zakłada, że jednostki nie mogą być w pełni zrozumiane w izolacji, muszą być postrzegane jako część ich rodziny. Koncepcja Bowena rozwinęła się później w skuteczną i szeroko rozpowszechnioną formę leczenia, zwaną terapią systemów rodzinnych. W terapii systemów rodzinnych relacje rodzinne, wzorce, komunikacja i zachowania są badane w ramach sesji terapeutycznej i poza nią, pozwalając terapeucie i innym członkom rodziny obserwować, jak pewne zachowania mogą wpływać na rodzinę. Po rozpoznaniu i zrozumieniu tych zachowań członkowie rodziny mogą nauczyć się nowych zachowań, które przynoszą korzyści dla nich samych i reszty ich rodzin.