Definicję choroby psychicznej, można traktować jako bardzo szerokie pojęcie. Ogólne nazewnictwo zjawisk klinicznych z zakresu zdrowia psychicznego pacjentów oraz jego zaburzeń, które stosuje się w psychiatrii, w bardzo dużym stopniu stanowi odzwierciedlenie społecznych poglądów na choroby psychiczne, granice pomiędzy stanem normy a patologią, na relację pomiędzy duszą i ciałem. Przez lata nauka o tych chorobach, jak i sama terminologia, budziły wiele kontrowersji. Przełomem było opracowanie w Stanach Zjednoczonych systemu klasyfikacyjno- diagnostycznego DSM oraz wprowadzenie przez Światową Organizację Zdrowia klasyfikacji zaburzeń psychicznych i zaburzeń zachowania do ICD-10 . Warty zaznaczenia jest fakt, że w obu systemach termin „choroba psychiczna” nie występuje i został zmieniony na „zaburzenie”. Jak tłumaczą autorzy zarówno DSM-V oraz ICD-10, działanie to ma na celu wyeliminowanie wątpliwości dotyczących terminu „choroba psychiczna”, który nie jest określeniem ścisłym. Jednocześnie autorzy DSM-V zaznaczają, że nie ma zadowalającej definicji operacyjnej, która określi jednocześnie tak wiele niesprawności, przyczyn, objawów, obrazu klinicznego, a także statystycznego odchylenia od normy (Pużyński S. 2007).

W Wielkiej encyklopedii powszechnej PWN , można przeczytać, że choroby psychiczne, to określenie obejmujące wszelkie zaburzenia, które są przedmiotem zainteresowania psychiatrii ze względu na potrzebę ich leczenia. Są to wszelkiego typu odstępstw od stanu zdrowia psychicznego i mogą polegać na zmianie natężenia, tempa lub kolorytu prawidłowych czynności, a także  na pojawieniu się czynności zniekształconych, nowych, które są niespotykane w zwykłych warunkach. Ponadto zaburzeniom psychicznym  często towarzyszą takie objawy, jak kryzys uznawanego dotąd systemu wartości, zakłócenia w pełnieniu należnych ról społecznych i niezdolność do realistycznej oceny rzeczywistości.

Wielki słownik medyczny wydany w 1996 roku (Komender J. i wsp.), podaje dużo węższą definicję choroby psychicznej, jako termin zbiorczy, który obejmuje wszelkie zaburzenia typu psychotycznego, tzn. takie, w których występują objawy psychotyczne (omamy, urojenia, ciężkie zaburzenia nastroju, emocji i inne).

Jak można przeczytać w Leksykonie psychiatrii z 1993 roku(Pużyński S.), definicja „zaburzenia psychiczne”, jest tożsama z ogółem zaburzeń czynności psychicznych i zachowania, które stanowią przedmiot zainteresowania psychiatrii klinicznej.